អតីតនិស្សិតទន្តពេទ្យនៅអាមេរិក Nam Young-han បរិច្ចាគ 100 លានវ៉ុន ដើម្បីអបអរសាទរខួប 120 ឆ្នាំ (2026.01.20)
ទន្តពេទ្យកូរ៉េ-អាមេរិក អតីតសិស្ស Nam Young-han
បរិច្ចាគ 100 លានវ៉ុន ក្នុងឱកាសខួប 120 ឆ្នាំនៃមាតុស្ថាប័ន

លោក Nam Young-han ប្រធាន ‘한민족 평화병원건립재단’ ដែលជាទន្តពេទ្យកូរ៉េ-អាមេរិក និងជាអតីតសិស្ស (ផ្នែកទេវវិទ្យា ជំនាន់ចូលរៀនឆ្នាំ 67) បានបរិច្ចាគមូលនិធិអភិវឌ្ឍន៍ចំនួន 100 លានវ៉ុន ជាផ្នែកមួយនៃ ‘개교 120주년 감동 기부 릴레이’។ ការបរិច្ចាគលើកនេះមានបំណងយូរមកហើយរបស់លោកប្រធាន Nam ក្នុងការចូលរួមគាំទ្រការបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្សសម្រាប់ការរួបរួមជាតិ និងសន្តិភាព។
លោក Nam ប្រធាន ដែលកើតនៅ Paju ខេត្ត Gyeonggi ក្នុងឆ្នាំ 1945 បានបញ្ចប់ការសិក្សានៅឆ្នាំ 1970 ពីមហាវិទ្យាល័យទេវវិទ្យា Samyook (ស្ថាប័នមុនរបស់ 삼육대학교) ផ្នែកទេវវិទ្យា។ បន្ទាប់មក នៅឆ្នាំ 1972 លោកបានអន្តោប្រវេសន៍ទៅសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយបានប្រឈមមុខនឹងផ្លូវវិជ្ជាជីវៈទន្តវេជ្ជសាស្ត្រ នៅអាយុ 40 ឆ្នាំ ដែលចាត់ទុកថាយឺតជាងធម្មតា។ លោកបានបញ្ចប់ Oregon State University (វគ្គមុនទន្តវេជ្ជសាស្ត្រ) និង University of Missouri School of Dentistry ហើយក្លាយជាទន្តពេទ្យនៅអាយុ 44 ឆ្នាំ ដោយបានធ្វើសកម្មភាពជាង 30 ឆ្នាំ ជាចម្បងនៅ Los Angeles សហរដ្ឋអាមេរិក។
ក្នុងនាមជាវេជ្ជបណ្ឌិតដែលទទួលបានជោគជ័យនៅក្នុងសហគមន៍កូរ៉េ-អាមេរិក លោកបានទទួលការចាប់អារម្មណ៍ពីសារព័ត៌មានក្នុង និងក្រៅប្រទេស ក្នុងនាមជាបុគ្គលដែលបានអនុវត្តគំនិតសន្តិភាពឧបទ្វីបកូរ៉េតាមរយៈវេជ្ជសាស្ត្រ។
លោក Nam អតីតសិស្សបានបង្កើតស្ថាប័នមិនរកប្រាក់ចំណេញ ‘한민족 평화병원건립재단’ នៅឆ្នាំ 2004 ហើយបានជំរុញគម្រោងសាងសង់មន្ទីរពេទ្យសន្តិភាពនៅជិតតំបន់គ្មានអាវុធ (DMZ) ដើម្បីព្យាបាលប្រជាជនពីទាំងខាងត្បូង និងខាងជើងរួមគ្នា។ នៅពេលនោះ ក្នុងបរិបទសម័យដែលទំនាក់ទំនងរវាងកូរ៉េខាងត្បូង និងកូរ៉េខាងជើងមានភាពបត់បែនជាងមុន គំនិតរបស់លោកត្រូវបានចាប់អារម្មណ៍ថាជាគំរូនៃការផ្លាស់ប្តូររវាងភាគីទាំងពីរ ដោយយកមនុស្សធម៌ជាមធ្យោបាយ។



ក្នុងដំណើរការនេះ លោកបានទាក់ទងជាមួយបុគ្គលសំខាន់ៗក្នុងវិស័យសន្តិភាព និងមនុស្សធម៌ពិភពលោក ដូចជា លោក Mikhail Gorbachev អតីតប្រធានាធិបតីសហភាពសូវៀត, លោក Jimmy Carter អតីតប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិក, លោក Ban Ki-moon អតីតអគ្គលេខាធិការអង្គការសហប្រជាជាតិ, និងអ្នកពាក់ព័ន្ធពីកាកបាទក្រហមអន្តរជាតិ និង Médecins Sans Frontières ជាដើម ហើយបានបង្កើតការយល់ស្របរួមជាអន្តរជាតិ។ នៅក្នុងប្រទេសផងដែរ លោកទទួលបានការគាំទ្រពីប្រធានាធិបតីជាបន្តបន្ទាប់ និងបុគ្គលពីគ្រប់វិស័យនយោបាយ·សង្គម ហើយត្រូវបានវាយតម្លៃថា បានបង្ហាញចក្ខុវិស័យឯកតែមួយគត់គឺ ‘ការចូលទៅរកសន្តិភាពតាមរយៈវេជ្ជសាស្ត្រ’។
ទោះជាយ៉ាងណា លោក Nam អតីតសិស្សបាននិយាយថា “ស្ថានការណ៍នៅឧបទ្វីបកូរ៉េកាលពី 12~13 ឆ្នាំមុន និងពេលនេះ ខុសគ្នាច្បាស់ណាស់”។ កាលពីមុននៅតែមានលទ្ធភាពសម្រាប់ការសន្ទនារវាងកូរ៉េខាងត្បូង និងកូរ៉េខាងជើង ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន ដោយសារកូរ៉េខាងជើងបង្ហាញចេតនាបដិសេធយ៉ាងច្បាស់ គម្រោងមន្ទីរពេទ្យសន្តិភាពកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពជាប់គាំង។ ជាក់ស្តែង លោកបានទៅទស្សនកិច្ចកូរ៉េខាងជើងចំនួន 9 ដង ដើម្បីសាកល្បងលទ្ធភាព ប៉ុន្តែបានពន្យល់ថា ដោយសារការផ្លាស់ប្តូរលក្ខខណ្ឌ ឥឡូវនេះកំពុងប្រឈមមុខនឹងស្ថានភាពដែលពិបាកធ្វើឲ្យមានការរីកចម្រើនបន្ថែមទៀត។
ការយល់ឃើញអំពីភាពជាក់ស្តែងនេះ ក៏នាំឲ្យមានការផ្លាស់ប្តូរទិសដៅសកម្មភាពផងដែរ។ ពីដំណាក់កាលអនុវត្តដោយផ្ទាល់ក្នុងការសាងសង់មន្ទីរពេទ្យ ឥឡូវនេះលោកកំពុងផ្តោតកម្លាំងទៅលើការស្វែងរក ‘អ្នកបន្តវេន’ ដែលនឹងបន្តចក្ខុវិស័យ និងបទពិសោធន៍របស់លោក។ លោក Nam អតីតសិស្សបានថ្លែងថា “ការរួបរួមជាតិ មិនមែនជាសុបិនរបស់បុគ្គលទេ ប៉ុន្តែជាបំណងប្រាថ្នារបស់ជនជាតិយើងទាំងអស់” ហើយ “ខ្ញុំកំពុងចំណាយពេលដោយមានចិត្តប្រាថ្នាឲ្យមានសិស្សជំនាន់ក្រោយដែលនឹងទទួលយកចក្ខុវិស័យនេះ ហើយអនុវត្តវា”។

ការបរិច្ចាគលើកនេះក៏ស្ថិតនៅលើខ្សែបន្តនៃគំនិតទាំងនេះដែរ។ លោក Nam អតីតសិស្សបាននិយាយថា “នៅពេលខ្ញុំជួបការលំបាកដោយសារមិនអាចបង់ថ្លៃសិក្សាបាន ក្នុងសម័យជាសិស្ស ខ្ញុំអាចបញ្ចប់ការសិក្សាបានដោយសារជំនួយពីសាស្ត្រាចារ្យ និងអ្នកឧបត្ថម្ភដែលខ្ញុំមិនស្គាល់ឈ្មោះ” ហើយ “ដោយមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំរស់នៅដោយមានបំណុលដែលមិនបានកត់ត្រាទុកក្នុងឯកសារ ខ្ញុំចង់សងតបស្នងទំនួលខុសត្រូវនោះទៅសង្គម និងជំនាន់ក្រោយ” ដោយបានពន្យល់ពីមូលហេតុនៃការបរិច្ចាគ។
ជាពិសេស លោកសង្ឃឹមឲ្យសិស្សជំនាន់ក្រោយទទួលយកការរួបរួមជាតិ មិនមែនជា ‘ពាក្យស្លោកធំធេង’ ប៉ុន្តែជា ‘ភារកិច្ចនៃការអនុវត្ត’។ លោក Nam អតីតសិស្សបានលើកឡើងអំពី ‘សាមារីល្អ’ ដែលបង្ហាញក្នុងគម្ពីរបរិសុទ្ធ សៀវភៅលូកា ដោយនិយាយថា “ត្រូវការការជួយដល់អ្នកដែលរងរបួស និងកំពុងរងទុក្ខ ដោយលើសពីនិកាយ និងអ៊ីដេអូឡូស៊ី” ហើយបានសង្កត់ធ្ងន់ថា “ខ្ញុំសង្ឃឹមឲ្យជំនាន់ក្រោយបន្តតួនាទីនោះ”។
លោក Je Hae-jong អធិការបតីបានថ្លែងថា “ដោយយកឱកាសខួប 120 ឆ្នាំនៃការបង្កើតសាកលវិទ្យាល័យ យើងនឹងទទួលយកបំណងដ៏មានតម្លៃរបស់អតីតសិស្ស ហើយខិតខំបន្ថែមទៀតក្នុងការបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្សដែលត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការរួបរួមជាតិ និងសន្តិភាពមនុស្សជាតិ”។

